Bu başyapıtın film uyarlamaları da, eserin zengin temalarını ve duygusal yoğunluğunu sinema perdesine taşımada büyük bir başarı göstermişlerdir. Bunlardan birisi de müzikal türde 2012 yapımı olan, Tom Hooper' ın yönetmenliğinde, Hugh Jackman, Russell Crowe, Anne Hathaway ve Amanda Seyfried gibi yıldız oyuncuların performanslarıyla hayat bulmuştur. Kitabı okumamış olanlar için ya da filmin diğer yapımlarını izlememiş olanlar için küçük bir özetleme yapacak olursak; Sefiller filmi Fransız Devrimi sonrası Fransa'nın karanlık sokaklarında, yoksulluk ve adaletsizlik içinde sıkışıp kalmış insanların öyküsünü anlatır. Film, edebi bir başyapıtın sinematik bir şahesere nasıl dönüştüğünün çarpıcı bir örneğidir.
Başkarakter Jean Valjean, bir ekmek çaldığı için yıllarca hapis yatan ve serbest kaldıktan sonra yeni bir hayata başlamak isteyen bir adamdır. Valjean'ın içsel mücadelesi, eski kimliğini geride bırakıp dürüst bir yaşam sürme çabası, filmin merkezinde yer alır. Hugh Jackman'ın canlandırdığı Valjean, karakterin hem fiziksel hem de duygusal dönüşümünü, merhametli ve güçlü yanlarını, etkileyici bir performansla filmde yansıtmıştır.
Bir diğer önemli karakter, Russell Crowe tarafından canlandırılan Javert'tir. Javert, yasaların sıkı bir takipçisi ve Valjean' ı yakalama takıntısı olan bir polis müfettişidir. Crowe'un performansı, Javert' in sert ve disiplinli yapısının yanı sıra, onun içsel çatışmalarını ve katı adalet anlayışını da başarılı bir şekilde yansıtmıştır. Javert'in, Valjean'ın değişimine tanık oldukça yaşadığı içsel karmaşa, filmin en etkileyici anlarından bazılarını oluşturur.
Fantine ise, Anne Hathaway tarafından canlandırılan ve hikayenin trajik kahramanlarından biridir. Hathaway'in performansı, Fantine' in umutsuzluğunu ve çaresizliğini yürek burkan bir şekilde yansıtır. Özellikle "I Dreamed a Dream" sahnesi, Hathaway'in muazzam oyunculuğu sayesinde unutulmaz bir etki yaratır. Fantine'in yaşadığı zorluklar ve fedakarlıklar, filmin sosyal adaletsizlik temasıyla doğrudan bağlantılıdır.
Filmin en güçlü yönlerinden biri de, Victor Hugo'nun eserindeki tematik derinliği ve sosyal mesajları başarılı bir şekilde aktarabilmesidir. Film, yoksulluk, adalet, merhamet, kurtuluş ve aşk gibi evrensel temaları oldukça yalın bir şekilde işlemiştir. Fransa'nın toplumsal yapısındaki eşitsizlikler ve adaletsizlikler, karakterlerin yaşadığı deneyimlerle somut bir şekilde gözler önüne serilir. Valjean'ın yasalarla ve toplumla mücadelesi, insanın değişim ve kurtuluş arayışını sembolize eder niteliktedir.
Filmin devrimci ruhu ve özgürlük teması, özellikle öğrenci isyanları ve Barikat sahneleriyle zirveye ulaşır. Genç idealistlerin özgürlük ve eşitlik için verdikleri mücadele, sadece tarihi bir olay olarak değil, aynı zamanda günümüz dünyasına da gönderme yapar. Bu sahneler, bireysel kahramanlıkların ötesinde, kolektif bir direnişin ve umudun sembolü olarak da öne çıkar.
Filmin konusu ve karakterle ilgili söyleyecek daha çok şey var aslında, ben yine konu başlığı serimiz olan filmin müzikal yönüyle ilgili kısma gelecek olursam; sadece dramatik ve tematik unsurlarıyla değil, aynı zamanda müzikal yapısıyla da dikkat çeken filmdir. Filmde neredeyse normal diyalog yok gibidir. Bütün konuşmalar şarkı formundadır. Böyle bir anlatım biçimine alışkın olmayanlar için bu durum biraz sıkıcı olabilir, fakat yönetmen Tom Hooper, müzikal öğelere filmde başarılı bir şekilde yer vererek, hikayenin duygusal derinliğini ve atmosferini güçlendirmiştir. Filmin müzikleri, karakterlerin duygusal durumlarını ve içsel çatışmalarını ifade etmede önemli bir rol oynamıştır. Özellikle Anne Hathaway'in performansı, müzikal sahnelerin duygusal yoğunluğunu artırmada oldukça başarılı olmuştur. Filmin müziklerini ise Claude-Michel Schönberg yapmıştır.
Filmin sinematografisi de bir o kadar etkileyicidir. Hooper, geniş açılar ve yakın plan çekimlerle karakterlerin duygusal dünyalarını ve dönemin atmosferini ustalıkla yansıtmıştır. Mekanların detaylı ve tarihsel olarak doğru bir şekilde tasvir edilmesi, izleyiciyi 19. yüzyıl Fransa'sının içine çeker. Özellikle Barikat sahneleri, hem görsel olarak etkileyici hem de dramatik açıdan güçlü sahneler olmuştur.
Bu arada film de, romanın karmaşıklığını ve derinliğini sinema perdesine taşırken, bazı kısaltmalar ve değişiklikler de yapılmıştır. Bu değişiklikler, hikayenin akıcılığını sağlamak ve izleyiciyi daha doğrudan etkilemek amacıyla yapılmıştır. Ancak, bu değişiklikler genel olarak eserin ruhuna sadık kalmış ve temaların derinliğini kaybetmeden hikayeyi anlatmıştır.
Özetle Sefiller filmi, Victor Hugo'nun ölümsüz eserini sinema perdesine taşıyan başarılı bir uyarlama olmuştur. Karakterlerin derinliği, tematik zenginliği, müzikal ve sinematografik başarısıyla dikkat çeken bu film, izleyiciyi duygusal bir yolculuğa çıkarmayı başarmıştır. Jean Valjean'ın kurtuluş arayışı, Javert'in adalet takıntısı, Fantine'in trajedisi ve genç devrimcilerin mücadelesi, hem tarihi hem de evrensel bir hikayenin parçaları olarak izleyicilere başarılı bir şekilde yansıtılmıştır. İyi seyirler…